Κρατήρας
Το οικόπεδο της κατοικίας βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου θέτοντας δύο βασικά προβλήματα: Η κεντρική αυλή του σπιτιού απαιτεί προστασία από τα δυνατά μελτέμια και ο όγκος του σπιτιού ζητά να μειωθεί, για να είναι όσο το λιγότερο δυνατόv ορατός. Η μορφή ενός βιώσιμου Κρατήρα γεννήθηκε ως η ιδεώδης λύση στα προβλήματα αυτά. Όλοι οι βασικοί εξωτερικοί χώροι βυθίστηκαν μέσα στη γη, δημιουργώντας την “Καλντέρα” του Κρατήρα, έτσι έγινε δυνατή η προστασία τους από τους ανέμους. Ένας δίπατος πέτρινος όγκος τοποθετήθηκε στην βορειοανατολική πλευρά της κεντρικής αυλής προσφέροντας επιπλέον προστασία. Μόνο το δεύτερο πάτωμα του πέτρινου όγκου παρέμεινε εμφανές από τη Χώρα. Στην ανατολή, επικλινείς τοίχοι πλαισιώνουν τον Κρατήρα και διαμορφώνουν τη ράμπα εισόδου. Μία κολυμβητική λωρίδα μήκους 25 μέτρων ορίζει το δυτικό όριο του Κρατήρα και ανοίγει τη θέα στο ηλιοβασίλεμα. Η υπερχείλιση στη δυτική πλευρά της δεξαμενής την ενοποιεί οπτικά με την θάλασσα, στα μάτια του κολυμβητή. Ένα μονοπάτι ρέει κάτω από την κολυμβητική δεξαμενή και κατευθύνεται προς τον ξενώνα σαν λάβα που ξεχειλίζει από τον κρατήρα. Ένας στενόμακρος λευκός όγκος τοποθετείται μέσα στον κρατήρα. Η κεντρική του θέση εκφράζει την πολιτιστική σημασία της χρήσης του: Την προετοιμασία και την απόλαυση του φαγητού. Μεγάλα συρόμενα υαλοστάσια συγχέουν τα όρια του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου.
Έλικας
O Έλικας βρίσκεται στην πιο ήρεμη θέση από τα τέσσερα σπίτια. Το οικόπεδο καθορίζεται από μία ήπια κλίση και προστατεύεται από τους γύρω ψηλότερους λόφους. Στη δυτική πλευρά, οι λόφοι κατηφορίζουν προς τη θάλασσα, πλαισιώνοντας την καθαρή θέα του ηλιοβασιλέματος και του ορίζοντα. Το σπίτι ελίσσεται γύρω από τον άξονα της θέας αυτής, σκαλίζοντας τη θέση του ομοιόμορφα μέσα στην κλίση του λόφου και διαμορφώνοντας μία αλληλουχία από εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Αυτή η περιστροφική κίνηση επιτρέπει στο μεγάλο, στην πραγματικότητα, όγκο του σπιτιού να εξαφανιστεί μέσα στη γη. Η εσωτερική εμπειρία της μορφής του έλικα ενεργοποιείται από τις σχέσεις μεταξύ των χώρων κατοίκησης, των αυλών που ξετυλίγονται και των φυγών που ανοίγουν προς το τοπίο.
Αλώνι
Το Αλώνι βρίσκεται στη φυσική κοιλότητα ανάμεσα σε δύο λόφους. Στον άξονα Βορρά – Νότου, η πλαγιά ανεβαίνει ανάμεσα στους δύο λόφους ενώ στον άξονα Ανατολής – Δύσης, η πλαγιά πέφτει, απελευθερώνοντας φυγές προς τη θάλασσα. Δύο μακριές ξερολιθιές έρχονται να γεφυρώσουν τους δύο λόφους, επιτρέποντας στο σπίτι να φωλιάσει στο χώρο που δημιουργούν και στη φυτεμένη γη (με ενδογενή χλωρίδα) να περάσει από πάνω του

ανενόχλητη. Αυτός ο χειρισμός εξαφανίζει τα ίχνη των ορίων της κατασκευής και του σπιτιού και κάνει τον όγκο του μη αντιληπτό οπτικά. Η πέτρινη γέφυρα αποκτά έναν απλό αγροτικό χαρακτήρα και η παρουσία της κατοικίας αποκαλύπτεται μόνο από τις τέσσερις αυλές που έχουν σκαφτεί εσωτερικά. Οι αυλές διαχωρίζουν πέντε υπόσκαφους χώρους, τους βασικούς χώρους κατοίκησης, η κάτοψη των οποίων παίρνει τη μορφή του αριθμού πέντε στο ζάρι. Έτσι, το σπίτι προστατεύεται από τα φυσικά φαινόμενα αλλά διαπερνιέται από φυσικό φως και αερισμό και προσφέρει ανοικτή θέα και μία συμπαγή, πλούσια σχέση με την τοπογραφία.
Cliffhanger
Στην περίπτωση του Cliffhanger, η θέση του σπιτιού είναι ιδιαίτερη και απαιτητική, αφού το οικόπεδο βρίσκεται σε μία πλαγιά με πολύ έντονη κλίση και καταπληκτική θέα, αλλά ταυτόχρονα και με μετωπική έκθεση στους δυνατούς βοριάδες και το μελτέμι. Απ’αυτές τις συνθήκες αναδύθηκε η ανάγκη για προστασία από τα φυσικά φαινόμενα αλλά και για ανάδειξη της τοπογραφίας και της θέας. Για να επιτευχθεί αυτό, σκάφτηκε ένα παράγωνο βυθισμένο επίπεδο γης, με ένα τεθλασμένο πέτρινο τοίχο αντιστήριξης στο πίσω μέρος και μπροστά την πισίνα και δύο απλούς όγκους. Ο πέτρινος τοίχος δημιουργεί τόσο την αίσθηση της προστασίας όσο και του ανοίγματος προς το τοπίο μιας και ανταποκρίνεται στην άμεση τοπογραφία, αντανακλώντας τη μορφή της με αλλαγές στο ύψος και στις κλίσεις του κατά μήκος. Η πισίνα, ένας λευκός και ένας πέτρινος όγκος, κρέμονται στο μπροστινό χείλος για να διαγράψουν μία δυνατή οπτική επαφή με τη θάλασσα. Ανάμεσα στα δύο αυτά όρια, διαμορφώνεται μία διαδοχή εξωτερικών χώρων όπου άλλοι αναδύονται και άλλοι βυθίζονται μέσα στο τοπίο για να επιτρέψουν μία άνετη εξωτερική κατοίκηση που προσαρμόζεται στις εναλλασσόμενες κλιματικές συνθήκες. Οι στρώσεις αυτές αλληλεπίδρασης μεταξύ χτιστού και φυσικού περιβάλλοντος προσδίδουν στην κατοικία την ουσιαστική ταυτότητά της.

Ομάδα Αρχιτεκτονικής Μελέτης: Αλέξανδρος Βαϊτσος, Carlos Loperena, Έλενα Ζαμπέλη, Kyle Gudsell, Μαρία Δόξα, Κατερίνα Χρυσανθακοπούλου, Μαρία Παπαφίγκου, Θωμάς Ραγκούσης

Πελάτης: OLIAROS SA (antiparosdesignproperties)
Στατική Μελέτη: KYMA / Μάνος Κυριαζής
Μελέτη Η/Μ Εγκαταστάσεων: TEKEM / Γιώργος Καβουλάκος
Μελέτη Αρχιτεκτονικής Τοπίου: Doxiadis+ / Θωμάς Δοξιάδης
Κατασκευαστής: Νίκος Καγγέλης
Φωτογραφία: Εριέτα Αττάλη

Tags: Cliffhanger, DECA ARCHITECTURE, Αλώνι, Έλικας, Κρατήρας

This entry was posted on Thursday, July 23rd, 2009 at 16:15 and is filed under Κατοικίες. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.